Czy 2 lutego pojawił się w oknach Jej blask?!

Większość z Nas pamięta z dzieciństwa, stawianie gromnicy (bo chroni od „gromów”) w oknie domów i gospodarstw w czasie burzy z piorunami. Światło gromnicy chroniło przed wszelkim złem!

2 lutego - Święto Matki Bożej Gromnicznej (Ofiarowania Pańskiego - na pamiątkę ofiarowania przez Maryję i Józefa ich pierworodnego syna, Jezusa, w Świątyni Jerozolimskiej), z tym dniem kończy się tradycyjny okres Bożego Narodzenia (liturgiczny okres Bożego Narodzenia skończył się Świętem Chrztu Pańskiego).

Gromnica wyraża nasze spotkanie z Panem Jezusem - Światłem Świata, którego przyniosła nam Maryja. Światło gromnicy w życiu chrześcijanina jest obecne od chrztu, poprzez I Komunię Św. aż po śmierć (by Matka Boża doprowadziła umierającego do Jezusa).

Katolicy widzą w Maryi tę, która sprowadziła na ziemię „Światłość światła”, „Światło Najdoskonalsze”, „Płomień żywej wiary”, „Niebiańskie Światło”.

2 lutego to też Dzień Życia Konsekrowanego, ustanowiony przez Jana Pawła II. Poświęcony modlitwie za osoby, które oddały swoje życie na służbę Bogu i ludziom w niezliczonych zakonach oraz zgromadzeniach.

❗Ludowe obrazy przedstawiały Matkę Bożą Gromniczną ze świecą i Dzieciątkiem w rękach lub z "towarzyszącymi" Jej wilkami Dlaczego? Oto legenda o spotkaniu Matki Bożej z wilczym szczenięciem lub, jak chcą inni, z dorosłym wilkiem. Fragm. legendy: "W zimną noc lutego za Marią Panną skradał się wilk. Tego wilka szukali chłopi, aby go zabić. Spotkaną na drodze Maryję chłopi zapytali, czy nie widziała wilka. Odpowiedziała, że nie widziała, i nie wydała wilka. Potem Matka Boża powiedziała, aby szukali wilka we własnych sercach, i odesłała ich do domu. Gdy po tych słowach chłopi odeszli, spod jej płaszcza wysunęła się głowa wilka. Maryja skarciła go, ale nie była w stanie wydać wilka, gdyż jego cierpienie wzruszyło Jej serce".

Uratowany wilk stał się od tej chwili wiernym towarzyszem i sługą Maryi.